Başlangıç seviyesi keman eğitiminde ters yüz öğrenme modeli uygulamalarının öğrenci performans düzeylerine etkisi


Tezin Türü: Doktora

Tezin Yürütüldüğü Kurum: İnönü Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Güzel Sanatlar Eğitimi, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2024

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: METEHAN GÖKTAŞ

Danışman: Ali Ayhan

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Bu araştırma, başlangıç seviyesi keman eğitiminde Ters yüz öğrenme modeli uygulamalarının öğrenci performans düzeylerine etkisini belirlemek amacıyla hazırlanmıştır. Araştırmada, nicel ve nitel araştırma yöntemlerinin bir arada kullanıldığı karma araştırma yöntemlerinden iç içe karma desen uygulanmıştır. Nicel bölümde deneysel araştırma modeli uygulanmıştır. Araştırmada sontest deney ve kontrol gruplu yarı deneysel desen kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi, Güzel Sanatlar Eğitimi Bölümü, Müzik Öğretmenliği Anabilim Dalında 2022-2023 eğitim-öğretim yılında öğrenim yılında öğrenim gören 10 öğrenci oluşturmaktadır. Öğrenciler seçkisiz atama ile 5 deney grubu, 5 kontrol grubu olmak üzere ayrılmıştır. Araştırmada amaçsal örnekleme yöntemi kullanılmıştır. Araştırma, 8 haftalık öğretim programı ile uygulanmıştır. Deney grubuna Ters yüz öğrenme modeli, kontrol grubuna ise geleneksel model ile eğitim verilmiştir. Ters yüz öğrenme modelinin notasyon videoları, Finale ve Camtasia programları ile oluşturulmuştur. Öğrencilerin keman performansları, geçerliliği ve güvenirliği sağlanmış olan Dereceli Puanlama Anahtarı (Rubrik) ile üç uzman tarafından puanlanmıştır. Verilerin analizinde Mann-Whitney U testi kullanılmıştır. Araştırmanın nitel bölümünde yarı yapılandırılmış görüşme formuna verilen cevaplar tema, alt tema ve kategori şeklinde analiz edilmiştir. Araştırmanın sonuçlarına göre, Ters yüz öğrenme modelinde deney grubu öğrencilerinin toplam performans puanları, kontrol grubu öğrencilerine göre yüksek oranda ve anlamlı bir farklılık olduğu görülmüştür. Alt problemlerde yer alan 10 ölçütün 7'sinde (yay tekniği, entonasyon, doğru nota çalma, ritim becerisi, tempo, müzikal dinamik, parça bütünlüğü)deney grubu lehine anlamlı farklılığın oluştuğu görülmektedir. 3 ölçütte ise (sol el duruş ve tutuş tekniği, sağ el duruş ve tutuş tekniği, kemanda güzel ve etkili tonda çalma) deney ve kontrol grupları arasında anlamlı fark bulunamamıştır. Deney grubu öğrencileri modelin kalıcı öğrenme sağladığını, hazırbulunuşluk düzeyini arttırdığını ve öz düzenlemenin sağladığını ifade etmişlerdir.