Dil ve Konuşma Terapisi (DKT) dil veya iletişim bozukluğu olan çocuklara destek sağlamada hayati role sahiptir. Ancak birtakım engeller bu hizmetin eşit ve yeterli bir şekilde sunulmasını sınırlamaktadır. Bu çalışma İngiltere, Amerika, Kanada, Avustralya ve Türkiye’deki bu engelleri incelemekte ve okullarda sunulan dil ve konuşma terapisinin bu engellerin kaldırılmasına nasıl katkıda bulunduğunu araştırmaktadır. İş gücü yetersizliği, eşitlik, erişilebilirlik, coğrafi ve finansal engellerle ve uzun bekleme listeleri gibi temel engeller dil ve konuşma terapisi hizmetinin kalitesini ve sunumunu etkilemektedir. Dil ve konuşma terapisi hizmetlerinin okul sistemine entegre edilmesi zamanında, amaca uygun ve sürdürülebilir müdahaleler sağlayabilir, ve erişilebilirlik ve ulaşılabilirliği arttırabilir. Bu beş ülkedeki hizmet sunumunu analiz etmek ve bu hizmete erişimdeki engellerin benzerlik ve farklılıklarını tanımlamak için karşılaştırmalı nitel veri analizi yöntemi kullanılmıştır. Bulgular, bütün ülkelerde iyileştirmelere ihtiyaç duyulduğunu gösterirken, Türkiye’nin kapsamlı reformlar gerektiren benzersiz zorluklarla karşı karşıya olduğunu göstermektedir çünkü dil ve konuşma terapisti sayısı diğer ülkelere göre çok daha azdır ve bu servis çoğu çocuk için ulaşılabilir değildir, bu durum engellerin kalıcılığına neden olmaktadır. Okullarda dil ve konuşma terapisi hizmetinin sunulması ve ilgili eğitimlerin öğretmen eğitimi müfredatlarına eklenmesi öncelikli hale gelmelidir, bu yaklaşım gelecekteki öğretmenleri aktif destekleri için gerekli bilgi ve becerilerle donatacaktır.
Speech and language therapy (SLT) services are vital in assisting children with speech, language, or communication disorders. However, various barriers limit the provision of this service in an equal and adequate manner. This study examines these barriers in the UK, the USA, Canada, Australia, and Türkiye and explores how school-based speech and language therapies contribute to removing these barriers in these countries. Key barriers, including workforce shortages, equity, accessibility, geographical and financial constraints, and lengthy waiting lists, impact the quality and provision of SLT services. Embedding SLT services within the school may provide timely, targeted, and sustainable interventions, thereby improving accessibility and availability. A qualitative comparative method was employed to analyze service provision in the five countries and identify differences and similarities in barriers to accessing SLT services. The findings indicate that while improvements are needed in all countries, Türkiye faces unique challenges that require comprehensive reforms, as there are relatively few speech and language therapists. The service is not accessible for many children, which perpetuates these barriers. Establishing school-based SLT services and integrating relevant training into teacher education curricula should be prioritized, as this will equip future educators with the knowledge and competencies for their active support.
