Bu çalışma, tıp biliminin 19. yüzyılda pozitivist yönelimlerin etkisiyle bilimsel felsefeyi bir rehber olarak gördüğüne işaret etmektedir. Gerçekte ise bilimsel felsefenin tıp için bir rehber olması mümkün değildir, çünkü tıp bir insanın his, düşünme, tercihte bulunma ve bir toplum içinde eyleme gibi bütün yönlerini kapsayan bütüncü (holistik) bir yapıya sahiptir. Şu halde tıp, diğer tüm doğa ve beşeri bilimlerle münasebet halinde olmalıdır. Makale, sonuç olarak, İslâm hikmet anlayışını bir tıp felsefesi örneği olarak önermekte ve bu anlayışın yukarıda sayılan tüm insanî unsurları içerdiğini ortaya koyan iddialar taşımaktadır.
This paper indicates that, as a result of positivist tendency in 19th century, medical sciences perceived scientific philosophy as a guide. As a matter of fact, scientific philosophy can not be a guide, because, medical sciences need a holistic understanding which contains all aspects of human being such as feeling, thinking, choosing and acting in a community. For this reason, medical sciences ought to be connected with all other natural and humanitarian sciences. In the final analyses in this paper, Islamic wisdom understanding as a model for a medical philosophy, is suggested and stresses that this understanding contains all human aspects mentioned above as a whole.
