TİP 1 DİYABETLİ HASTALARDA İNSÜLİN POMPASI TEDAVİSİNİN METABOLİK PARAMETRELER ÜZERİNE ETKİSİ: TEK MERKEZ DENEYİMİ


Creative Commons License

Kotan R., Göçer E. G., Evren B.

62. ULUSAL DİYABET METABOLİZMA VE BESLENME HASTALIKLARI KONGRESİ, Antalya, Türkiye, 15 - 19 Mayıs 2026, ss.250-251, (Özet Bildiri)

  • Yayın Türü: Bildiri / Özet Bildiri
  • Basıldığı Şehir: Antalya
  • Basıldığı Ülke: Türkiye
  • Sayfa Sayıları: ss.250-251
  • Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
  • İnönü Üniversitesi Adresli: Evet

Özet

GİRİŞ VE AMAÇ: Bu çalışmada tip 1 diyabetli hastalarda insülin pompası tedavisinin glisemik kontrol, lipid

parametreleri ve proteinüri üzerine etkisinin ve HbA1c hedefe ulaşma oranlarındaki değişimin

değerlendirilmesi amaçlandı.

YÖNTEM: Bu retrospektif çalışmaya insülin pompasına geçen 32 tip 1 diyabetli hasta dahil edildi. Hastaların

pompa öncesi (PÖ), pompa sonrası 3. ay (PS 3. Ay), 6. ay (PS 6. Ay) ve 1. yıl (PS 1. Yıl) HbA1c, açlık kan şekeri

(AKŞ) ve tokluk kan şekeri (TKŞ) değerleri karşılaştırıldı. Lipid parametreleri ve spot idrar proteinüri düzeyleri

PÖ ve PS 1. yıl arasında değerlendirildi. Sürekli değişkenler için tekrarlı ölçümler ANOVA ve eşleştirilmiş t-

testi, kategorik değişkenler için Cochran’s Q ve McNemar testleri kullanıldı.

BULGULAR: HbA1c düzeyi PÖ’de 8,74±1,21% iken PS 3. Ay’da 7,92±0,98%, PS 6. Ay’da 7,61±0,87% ve PS 1.

Yıl’da 7,48±0,83% olarak saptandı ve zaman içinde anlamlı azalma gözlendi (p<0,001). AKŞ ve TKŞ

değerlerinde de tüm takip dönemlerinde anlamlı düşüş mevcuttu (p<0,001). LDL ve total kolesterol

düzeylerinde 1. yılda anlamlı azalma izlenirken (p=0,029 ve p=0,006), HDL düzeyinde anlamlı artış saptandı

(p=0,022). Trigliserid düzeyindeki azalma istatistiksel olarak anlamlı değildi (p=0,069). Spot proteinüri

düzeyleri PÖ’de 84,6±42,3 mg/g iken PS 1. Yıl’da 61,8±35,7 mg/g’ye geriledi (p=0,011) (tablo 1).

HbA1c hedefe ulaşma oranı PÖ’de %18,8 iken PS 1. Yıl’da %62,5’e yükseldi. Zaman içinde hedefe ulaşma

oranlarında anlamlı artış saptandı (Cochran’s Q, p<0,001). Post-hoc analizde artışın özellikle PÖ ile 1. yıl

arasında anlamlı olduğu görüldü (McNemar, p<0,001) (figür1).

TARTIŞMA VE SONUÇ: İnsülin pompası tedavisi tip 1 diyabetli hastalarda glisemik kontrolü anlamlı ölçüde

iyileştirmekte, HbA1c hedefe ulaşma oranlarını artırmakta ve bazı kardiyometabolik parametrelerde iyileşme

sağlamaktadır. Bu bulgular pompa tedavisinin uzun dönem metabolik faydasını desteklemektedir.