Nöropatik ağrısı olan diyabetli hastalara uygulanan ayak refleksolojisinin hastaların yaşam kalitesi, umut ve ağrı düzeylerine etkisi

Giriş ve Amaç: Diyabetik nöropatiler, diyabet hastalığının en yaygın komplikasyonu olup yaşam kalitesinde önemli bir azalmaya neden olmaktadır. Refleksoloji ise ayaklara masaj veya baskı uygulanmasıyla gerçekleştirilen bir tedavi yöntemidir. Diyabetli hastalar üzerinde refleksolojinin etkisi tam olarak bilinmemektedir ve özellikle nöropatik ağrısı olan diyabetli hastalar üzerinde yapılan çalışmalar sınırlı ve yetersiz olmasından dolayı bu çalışmada nöropatik ağrısı olan Tip 2 diyabetli hastalara uygulanan ayak refleksolojisinin yaşam kalitesi, umut ve ağrı düzeylerine etkisini belirlemek amaçlanmıştır.

Gereç ve Yöntemler: Nöropatik ağrısı olan Tip 2 diyabetli hastalara uygulanan ayak refleksolojisinin yaşam kalitesi, umut ve ağrı düzeylerine etkisini belirlemek amacıyla yürütülen bu çalışma randomize kontrollü ve deneysel bir çalışma olarak tasarlanmıştır. Çalışmanın verilerini 51 müdahale ve 51 kontrol olmak üzere toplam 102 nöropatik ağrısı olan diyabetli hasta oluşturdu. Veri toplama araçları olarak; Hasta Bilgi Formu, Herth Umut Ölçeği (HHI), Dört Soru Nöropatik Ağrı Anketi (DN4Q), Nöropatik Ağrının Yaşam Kalitesi Üzerindeki Etkisi Anketi (NePIQoL) ve Vizüel Analog Skalası (VAS) kullanıldı. Deney grubundaki hastalara, altı hafta boyunca haftada iki defa olmak üzere toplam 12 seans ayak refleksolojisi uygulandı. Kontrol grubunda yer alan hastalara herhangi bir girişim yapılmadı.

Bulgular: Sonuçlar, ayak refleksolojisi öncesi iki grup arasında yaşam kalitesi, umut ve ağrı düzeylerinde anlamlı bir fark olmadığını göstermektedir (p > 0.05). Ancak ayak refleksolojisi sonrası müdahale grubunda hastaların kontrol grubundaki hastalara göre anlamlı ölçüde ağrı düzeylerinin azaldığı, yaşam kalitelerinin ve umut düzeylerinin arttığı görülmektedir (p < 0.05).

Sonuç: Ayak refleksolojisinin nöropatik ağrısı olan diyabetli hastaların yaşam kalitesini ve umut düzeyini arttırdığı, ağrı düzeyini ise azalttığı tespit edildi. (Bu çalışma, İnönü Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri (BAP) Birimi Tarafından TDK-2022-3109 proje kodu ve 3109 proje ID numarası ile desteklenmiştir)