Akademik Veri Yönetim Sistemi
62. ULUSAL DİYABET METABOLİZMA VE BESLENME HASTALIKLARI KONGRESİ, Antalya, Türkiye, 15 - 19 Mayıs 2026, ss.258-259, (Özet Bildiri)
GİRİŞ VE AMAÇ: Bu çalışmada, haftalık GLP-1 ve GLP-1/GIP reseptör agonisti tedavisi alan hastalarda kilo
kaybı etkinliğinin değerlendirilmesi, tedavi bırakma nedenlerinin incelenmesi ve tedavi kesilmesine rağmen
kilo geri alımının seyri araştırılması amaçlandı.
YÖNTEM: Bu retrospektif, tek merkezli çalışmaya haftalık GLP-1 veya GLP-1/GIP analoğu tedavisi alan
hastalar dahil edildi. Hastaların demografik özellikleri, başlangıç ve tedavi sonu kilo ölçümleri, tedavi süresi,
toplam doz, eşlik eden diyet ve egzersiz durumu, yan etkiler, tedavi bırakma nedenleri ve kilo geri alımı SPSS
ile analiz edildi.
BULGULAR: Çalışmaya toplam 55 hasta dahil edildi. Hastalarda tedavi ile ortalama 8.49 ± 5.24 kg kilo kaybı
sağlandı. Başlangıç ve tedavi sonu kilo karşılaştırmasında istatistiksel olarak anlamlı azalma saptandı (p <
0.001). Tedavi süresinin ve toplam dozun artışı ile kilo kaybı arasında pozitif ilişki gözlendi.
Hastaların %54.5’i (n=30) tedaviyi bırakmıştır. Tedavi bırakma nedenleri incelendiğinde en sık nedenin maddi
sebepler (%43.3) olduğu görüldü. Bunu ilaç temin edememe (%13.3) ve hasta uyumsuzluğu (%6.7)
izledi.Gastrointestinal yan etkiler dahil olmak üzere yan etkiler daha düşük oranda (%6.7) bildirilmiştir.
Alt grup analizinde, semaglutid kullanan hastalarda genel kilo kaybı oranı %97,1 iken tirzepatid grubunda bu
oran %100 olarak bulundu. Tedaviyi bırakan hastalarda geri alım oranı semaglutid grubunda %60 (12/20),
tirzepatid grubunda %30 (3/10) idi; ancak ilaç türüne göre geri alım oranları arasındaki fark istatistiksel olarak
anlamlı değildi (p = 0,215) (Tablo 1).
Tedavi kesildikten sonra hastaların %27.3’ünde kilo geri alımı gözlenmiştir. Buna rağmen hastaların yalnızca
%10.9’ubaşlangıç kilosuna geri dönmüştür. Tedavi kesilmesini takiben geçen süre ile kilo geri alımı arasında
anlamlı pozitif korelasyon izlendi (r=0.380, p=0.033). Bu bulgu, tedavi kesildikten sonra zamanla kilo
regaininin arttığını desteklemektedir (Figür 1). Bu bulgular, tedavi kesilmesine rağmen hastaların büyük
çoğunluğunda kilo kaybının belirli ölçüde korunduğunu göstermektedir.
TARTIŞMA VE SONUÇ: Haftalık GLP-1 ve GLP-1/GIP analogları gerçek yaşam verilerinde anlamlı ve klinik
olarak belirgin kilo kaybı sağlamaktadır. Tedavi bırakma oranı yüksek olup, en önemli nedenler maliyet ve
ilaca erişim sorunlarıdır. Yan etkiler ise daha düşük oranda tedavi kesilmesine yol açmaktadır.
Tedavi kesilmesini takiben hastaların büyük çoğunluğunun başlangıç kilosuna geri dönmemesi dikkat
çekicidir.Bu bulgular, söz konusu tedavilerin kilo regülasyonu üzerinde kalıcı etkiler oluşturabileceğini
düşündürmektedir.Gerçek yaşam verilerine dayanan bu sonuçlar, GLP-1 ve GLP-1/GIP analoglarının obezite
tedavisinde etkili ve sürdürülebilir bir seçenek olduğunu desteklemektedir.