Workplace spirituality refers to employees’ sense of meaning and purpose in their work, thereby fostering a spiritual connection between themselves and their professional roles. The fact that individuals seek to fulfill their spiritual needs not only in their personal lives but also in their professional lives, and that spirituality serves as a strong resource for coping with the challenges of work life, makes this topic both relevant and significant. Previous studies have demonstrated that workplace spirituality positively affect employee well-being and work outcomes. However, through which mechanisms workplace spirituality shapes employees’ job behaviors in a positive direction is not very well known. Based on self-determination theory, the socially embedded model of thriving, and the conservation of resources theory, this study examines whether workplace spirituality affects job crafting through thriving at work. Data were collected from 417 teachers working in primary and high schools. Research findings showed that the two sub-dimensions of workplace spirituality (meaningful work and alignment with organizational values) positively affect thriving at work, but the effect of a sense of community on thriving at work was nonsignificant. It has also been found that alignment with organizational values positively affects job crafting through both vitality and learning, but meaningful work has a positive effect on job crafting only through vitality.
İşyeri maneviyatı, çalışanların işinde anlam ve amaç duygusuna sahip olması, böylelikle kendileri ile iş rolleri arasında manevi bir bağ kurmasını ifade etmektedir. Bireylerin, sadece iş dışı yaşamlarında değil çalışma hayatlarında da manevi ihtiyaçlarını karşılama arayışında olması ve iş hayatının zorluklarıyla baş etmede maneviyatın güçlü bir kaynak işlevi görmesi konuyu güncel ve önemli kılmaktadır. Araştırmalar, işyeri maneviyatının hem çalışan refahını hem de işe ilişkin tutum ve davranışlarını olumlu yönde şekillendirdiğini göstermektedir. Ancak, işyeri maneviyatının hangi mekanizmalar aracılığıyla çalışanların iş davranışlarını olumlu yönde şekillendirdiğine ilişkin bilgi birikiminin sınırlı olduğu ifade edilmektedir. Bu çalışmada öz-belirleme kuramı, işte kendini yetiştirme modeli ve kaynakların korunması kuramı temel alınarak, işyeri maneviyatının iş becerikliliğini işte kendini yetiştirme aracılığıyla pozitif yönde etkileyip etkilemediği incelenmiştir. Araştırma verileri, Şırnak ilinde ilköğretim ve lise düzeyindeki okullarda görev yapmakta olan 417 öğretmenden toplanmış olup elde edilen veriler yapısal eşitlik modellemesiyle incelenmiştir. Araştırma bulguları, işyeri maneviyatının alt boyutları olan işin anlamlılığı ile örgütsel değerlerle uyumun işte kendini yetiştirmeyi pozitif yönde etkilediğini ancak topluluk duygusunun işte kendini yetiştirme üzerinde anlamlı bir etkisinin bulunmadığını göstermiştir. Ayrıca örgütsel değerlerle uyumun iş becerikliliğini hem canlılık hem de öğrenme aracılığıyla pozitif yönde etkilediği, ancak işin anlamlılığının iş becerikliliği üzerinde sadece canlılık aracılığıyla pozitif bir etkiye sahip olduğu görülmüştür.
