Akademik Veri Yönetim Sistemi
62. ULUSAL DİYABET METABOLİZMA VE BESLENME HASTALIKLARI KONGRESİ, Antalya, Türkiye, 15 - 19 Mayıs 2026, ss.471-472, (Özet Bildiri)
GİRİŞ VE AMAÇ: Tip 2 diyabet (T2DM) heterojen bir hastalık olup hastalar arasında insülin sekresyonu ve
insülin direnci açısından belirgin farklılıklar bulunmaktadır. C-peptit düzeyi endojen insülin sekresyonunu
yansıtan güvenilir bir biyobelirteçtir. Bu çalışmada, T2DM tanısı alan hastaların C-peptit düzeylerine göre
klinik ve metabolik fenotiplerinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır.
YÖNTEM: Bu çalışma tek merkezli, retrospektif ve gözlemsel olarak planlandı. İnönü Üniversitesi Turgut Özal
Tıp Merkezi Endokrinoloji Kliniği’nde izlenen ve C-peptit düzeyi ölçülmüş 18 yaş üzeri 99 tip 2 diyabet hastası
çalışmaya dahil edildi.
Hastalar C-peptit düzeylerine göre iki gruba ayrıldı:
• <2.0 ng/mL (n=47)
• ≥2.0 ng/mL (n=52)
Demografik veriler, diyabet süresi, BMI, açlık glukoz, HbA1c, açlık insülin düzeyleri, antidiyabetik tedaviler ve
diyabet komplikasyonları değerlendirildi. İstatistiksel analiz SPSS programı ile yapıldı. Sürekli değişkenler
bağımsız örneklem t-testi, kategorik değişkenler Ki-kare testi ile karşılaştırıldı. p<0.05 anlamlı kabul edildi.
BULGULAR: Toplam 99 hastanın %52.5’i yüksek C-peptit grubunda yer almaktaydı.
Yaş ve diyabet süresi açısından gruplar arasında anlamlı fark saptanmadı (p>0.05).
Yüksek C-peptit grubunda BMI anlamlı olarak daha yüksek bulundu (32.0 vs 29.3 kg/m², p=0.041).
HbA1c, açlık glukoz ve açlık insülin düzeyleri açısından gruplar arasında anlamlı fark izlenmedi (p>0.05).
İnsülin kullanımı, GLP-1 reseptör agonisti ve SGLT-2 inhibitörü kullanımı açısından gruplar benzerdi.
Mikrovasküler komplikasyonlar (retinopati, nefropati, nöropati) ve diyabetik ayak varlığı açısından
istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı.
TARTIŞMA VE SONUÇ: Tip 2 diyabet hastalarında yüksek C-peptit düzeyleri artmış vücut kitle indeksi ile ilişkili
bulunmuştur. Bunun dışında glisemik kontrol parametreleri, tedavi dağılımı ve komplikasyonlar açısından
anlamlı farklılık izlenmemiştir. Bu bulgular, yüksek C-peptit düzeylerinin daha belirgin insülin direnci
fenotipini yansıtabileceğini düşündürmektedir. Daha geniş örneklemli ve prospektif çalışmalar ile bu ilişkinin
klinik sonuçlara etkisinin değerlendirilmesi gerekmektedir.