Erkek Futbolcularda Performansın Değerlendirilmesinde Aerobik Hıza Tamamlayıcı Bir Ölçüt Olarak Koşu Momentumu
Spor Hekimliği Dergisi, cilt.61, sa.3, ss.163-173, 2026 (TRDizin)
- Yayın Türü: Makale / Tam Makale
- Cilt numarası: 61 Sayı: 3
- Basım Tarihi: 2026
- Doi Numarası: 10.47447/tjsm.0971
- Dergi Adı: Spor Hekimliği Dergisi
- Derginin Tarandığı İndeksler: TR DİZİN (ULAKBİM)
- Sayfa Sayıları: ss.163-173
- İnönü Üniversitesi Adresli: Evet
Özet
Amaç: Bu çalışma, futbolda sık gözlenen performans değişkenlerinin aerobik temelli test sonuçlarıyla ilişkisini incelemeyi ve özellikle tamamlayıcı bir ölçüt olarak koşu momentumunun rolünü araştırmayı amaçladı. Gereç ve Yöntem: On altı elit genç erkek futbolcu (yaş: 17.88 ± 0.61 yıl) hızlanma, çeviklik, alt ekstremite bir tekrar maksimum (1-RM) kuvveti ve tahmini VO₂max açısından değerlendirildi. Son koşu hızı, koşu momentumu ve temel performans göstergeleri arasındaki ilişkiler korelasyon ve regresyon analizleriyle incelendi. Bulgular: Son koşu hızı; hızlanma (r = 0.55, p < 0.05) ve VO₂max (r = 0.78, p < 0.001) ile pozitif, çeviklik süresi ile negatif (r = -0.67, p < 0.05) ilişkili bulundu; ancak alt ekstremite 1-RM kuvveti ile anlamlı bir ilişki saptanmadı (r = 0.43, p > 0.05). Buna karşılık koşu momentumu, hızlanma (r = 0.70, p < 0.01) ve alt ekstremite 1-RM kuvveti (r = 0.78, p < 0.01) ile güçlü pozitif, çeviklik süresi ile güçlü negatif (r = -0.78, p < 0.01) ilişkiler gösterdi. Regresyon analizleri, VO₂max'ın son koşu hızındaki varyansın %60'ını, momentumun ise %28'ini açıkladığını ortaya koydu. Ayrıca, son koşu hızı hızlanma, çeviklik ve kuvvet varyansının %19-44'ünü; momentum ise %52-61'ini açıkladı. Sonuç: Koşu momentumu, çeviklik, bacak itme kuvveti ve ivmelenme ile daha güçlü ilişkiler göstermiştir; buna karşılık, son koşu hızı VO₂max ile daha yakından ilişkilidir. Bu bulgular, koşu momentumunun genç futbolcuların nöromüsküler ve mekanik performansını değerlendirmede aerobik hıza tamamlayıcı ve kuvvet odaklı bir gösterge olarak hizmet edebileceğini göstermektedir.
Objective: This study aimed to investigate the relationship between commonly observed performance variables in football and aerobic-based test outcomes, with a particular focus on the role of running momentum as a complementary measure. Materials and Methods: Sixteen elite youth male football players (age:17.88 ± 0.61 years) were assessed for acceleration, agility, lower limb one-repetition maximum (1-RM) strength, and estimated VO2max. Correlation and regression analyses examined the relationships between final running velocity, running momentum, and key performance indicators. Results: Final running velocity correlated positively with acceleration (r = 0.55, p < 0.05) and VO₂max (r = 0.78, p < 0.001), and negatively with agility time (r = -0.67, p < 0.05), while no significant association was found with leg press strength (r = 0.43, p > 0.05). In contrast, running momentum displayed large positive correlations with acceleration (r = 0.70, p < 0.01) and leg press strength (r = 0.78, p < 0.01), and a strong negative correlation with agility time (r = -0.78, p < 0.01). Regression analyses showed that VO₂max was the strongest outcome explained by running velocity, accounting for 60% of its variance, while momentum explained 28%. Furthermore, velocity accounted for 19-44% of the variance in acceleration, agility, and strength outcomes, whereas momentum explained 52-61%. Conclusions: Running momentum demonstrated stronger associations with agility, leg press strength, and acceleration, while final running velocity was more closely related to VO₂max. These findings suggest that running momentum serves as a complementary and strength-oriented indicator to aerobic speed in evaluating the neuromuscular and mechanical performance of youth football players.