Akademik Veri Yönetim Sistemi
Turkish Association of Oral and Maxillofacial Surgery, Antalya, Türkiye, 5 - 09 Kasım 2025, ss.748-751, (Özet Bildiri)
GİRİŞ: Mandibula fraktürleri, maksillofasiyal travmalar içerisinde en sık görülen kırık tiplerinden biridir. Bu bölgelerdeki fraktürler, oklüzyonun bozulması ve özellikle temporomandibular eklemde fonksiyon kaybına yol açabilir. Kondil kırıklarının tedavi yöntemleri hala tartışmalıdır. Bu vakada trafik kazası sonucu sol mandibula kondil boynunda ve parasimfizde meydan gelen fraktürün cerrahi tedavisi sunulmaktadır. VAKA SUNUMU: 30 yaşında erkek hasta, kliniğimize merdivenden düşme sonrası çene bölgesinde ağrı ve ağız açma kısıtlılığı şikayetleri ile başvurdu. Klinik muayenede mandibular hareketlerde ağrı ve okluzyonda bozulma izlendi. Panoramik radyografi ve konik ışınlı bilgisayarlı tomografi (KIBT) incelemesinde, sol mandibula parasimfiz bölgesinde kırık ve sol kondilde mediale deplase fraktür saptandı. Hasta genel anestezi altında alındı. Kondil boynundaki fraktür hattına önce ekstraoral olarak preauricular insizyonla ulaşıldı. Daha sonra retromandibular insizyon atıldı ve kondil repoze edildi. Kondil, iki miniplak ve vidalar ile fikse edildi. Bölge, ölü boşluk bırakılmadan primer olarak kapatıldı. Parasimfiz kırığına intraoral yaklaşımla ulaşıldı ve fraktür hattı miniplak ve vidalar kullanılarak stabilize edildi. Ameliyat sürecinde herhangi bir komplikasyon gelişmedi.
SONUÇ: Parasimfiz ve kondil fraktürlerinin birlikte görüldüğü olgularda, tedavi stratejisi kırığın yeri, deplasman miktarı, hastanın yaş ve fonksiyonel ihtiyaçlarına göre belirlenmelidir. Özelikle kondil boynu fraktürlerinde cerrahi tedavi; temporomandibular eklemin fonksiyonel sonuçların iyileştirilmesinde ve ankiloz riskinin azaltılmasında etkili bir yöntemdir. Subkondiler kırıkların tedavisinde açık redüksiyon ve internal fiksasyon, doğru vaka seçimi ile stabilite ve fonksiyonel iyileşme açısından avantaj sağlamaktadır.
Anahtar Kelimeler: Açık redüksiyon, mandibula kondil fraktürü, travma
OBJECTIVE: Mandibular fractures are among the most common types of maxillofacial injuries. These fractures may lead to occlusal disturbances and, in particular, functional impairment of the temporomandibular joint. The management of condylar fractures remains a matter of debate. In this case, the surgical treatment of a mandibular condylar neck fracture and a parasymphyseal fracture on the left side, caused by a traffic accident, is presented.
CASE PRESENTATION: A 30-year-old male patient was admitted to our clinic with complaints of pain in the mandibular region and restricted mouth opening following a fall from stairs. Clinical examination revealed pain during mandibular movements and malocclusion. Panoramic radiography and cone-beam computed tomography (CBCT) demonstrated a fracture in the left parasymphyseal region of the mandible and a medially displaced fracture of the left condyle. The patient was operated on under general anesthesia. Access to the condylar neck fracture was first achieved via a preauricular extraoral incision, followed by a retromandibular incision. The condyle was repositioned and fixed using two miniplates and screws. The surgical area was closed primarily without leaving dead space. The parasymphyseal fracture was approached intraorally and stabilized with a miniplate and screws. No postoperative complications were observed.
RESULT: In cases where parasymphyseal and condylar fractures occur simultaneously, the treatment strategy should be determined according to the fracture site, the degree of displacement, and the patient’s age and functional requirements. Particularly in condylar neck fractures, surgical treatment is effective in improving the functional outcomes of the temporomandibular joint and in reducing the risk of ankylosis. In the management of subcondylar fractures, open reduction and internal fixation, when applied with appropriate case selection, offers advantages in terms of stability and functional recovery.
Keywords: Mandibular condylar fracture,open reduction, trauma